Sylwia Najah
Biografia
Sylwia Najah (ur. 5 czerwca 1978 w Opolu) – polska aktorka teatralna i filmowa. Absolwentka Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia w Opolu w klasie gitary, Studia Aktorskiego przy Teatrze Żydowskim w Warszawie, oraz dwuletnich warsztatów aktorskich opartych na metodzie Lee Strasberga i Violi Spolin w Teatrze Anima Mariusza Gawrysia. Posiadaczka dyplomu aktora dramatu Komisji Egzaminacyjnej ZASP.
Współpracuje z Teatrem Królewskim w Wilanowie i Teatrem Ochoty (Projekt Teatr Warszawa). Grała także w Teatrze Powszechnym w Radomiu, Teatrze Wytwórnia w Warszawie oraz na Scenie Edukacyjnej Teatru Żydowskiego (Hesia w Moralności Pani Dulskiej).
W filmach i serialach występowała m.in. u Marka Koterskiego, Teresy Kotlarczyk, J. Kidawy-Błońskiego, Izabelli Cywińskiej. Współpracuje także z Teatrem Polskiego Radia (m.in. Melanto w Powrocie Odysa). W Teatrze Żydowskim gra m.in. Hudl w Skrzypku Na Dachu w reż. Jana Szurmieja i Deborę Vogel oraz An n ą Płockier w Akacje i cynamon. Montaże w reż. Joanny Grabowieckiej (Dyplom Reżyserii ATW Warszawie). Spektakle dyplomowe: Anka w Lamencie Krzysztofa Bizio w reż. Eugenii Hermani Emily Jane w Nocach sióstr Brontë i Susan Schneider w reż. Bożeny Suchockiej.
Wzięła udział w spektaklu muzycznym Dzieci Hioba w reżyserii Jacka Bończyka (premiera na VI Festiwalu Nadzieja im. Jacka Kaczmarskiego, 2009), na podstawie którego wydawnictwo MTJ wydało płytę z pieśniami w jidysz w jej wykonaniu (premiera na Festiwalu Warszawa Singera, 2010).
Konstrukcje Debory Vogel. Traktat we wnętrzu i na peryferiach życia to monodram w jej wykonaniu, w reż. Magdy Gnatowskiej, który przygotowała na Festiwal Warszawa Singera 2012. Spektakl wprowadza widza w świat literatury Debory Vogel, doktor filozofii, pisarki, poetki, niedoszłej narzeczonej Brunona Schulza i spiritus movens Sklepów cynamonowych. Aktorka bada życie manekina, biomechanicznie.
Na swoim koncie ma dwie asystentury reżyserii (Teatr Powszechny w Radomiu i Teatr Królewski w Wilanowie) oraz konsultację i przygotowanie choreograficzne (Teatr Powszechny w Radomiu).