Piotr Garbaczewski
Biografia
Piotr Garbaczewski urodził się w 1948 roku w Opolu. Po zakończeniu II wojny światowej jego rodzice przeprowadzili się do Opola. Ukończył tam kolejno Szkołę Podstawową nr 6 im. Powstańców Śląskich (1962) i I Liceum Ogólnokształcące im. Kopernika (1966), zdał egzamin maturalny. Następnie podjął studia dzienne na kierunku fizyk na Uniwersytecie Wrocławskim, które ukończył w roku 1971 magisterium z fizyki teoretycznej.
Bezpośrednio po ukończeniu studiów podjął pracę na macierzystej uczelni, przechodząc na niej wszystkie stopnie awansu zawodowego – od doktoranta przez adiunta po profesora nadzwyczajnego. W 1974 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk fizycznych w zakresie fizyki. W 1982 roku Rada Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk fizycznych w zakresie fizyki. W 1998 roku prezydent Rzeczypospolitej Aleksander Kwaśniewski nadał mu tytuł profesora nauk fizycznych.
Poza wykładaniem na Uniwersytecie Wrocławskim pracował także w Instytucie Fizyki na Wydziale Fizyki i Astronomii Uniwersytetu Zielonogórskiego, gdzie kierował Zakładem Dynamiki Nieliniowej i Układów Złożonych (2000–2006) oraz pełnił funkcję dyrektora Instytutu Fizyki (2002–2005).
Od 2006 roku jest profesorem zwyczajnym na Uniwersytecie Opolskim. W 2008 roku objął tam kierownictwo Katedry Astrofizyki i Fizyki Teoretycznej po prof. dr hab. Bolesławie Grabowskim. W tym samym roku objął funkcję dyrektora Instytutu Fizyki UO, którą pełnił do 2020 roku.
Wybrane publikacje i zainteresowania naukowe Garbaczewskiego koncentrują się wokół fizyki teoretycznej, w tym podstaw fizyki kwantowej, nierównowagowej fizyki statystycznej, metod stochastycznych, dynamiki nieliniowej, chaosu oraz układów złożonych.