Marian Łukaniszyn

Elektrotechnik i nauczyciel akademicki
09.12.1953 Opole

Biografia

Marian Łukaniszyn urodził się w Opolu w 1953 roku. Po ukończeniu szkoły średniej podjął studia na Wydziale Elektrycznym Wyższej Szkoły Inżynieryjnej w Opolu, gdzie w 1977 roku uzyskał tytuł magistra inżyniera elektryki o specjalności przetwarzanie i użytkowanie energii elektrycznej. Bezpośrednio po studiach rozpoczął pracę na macierzystej uczelni.

W 1985 roku uzyskał stopień doktora nauk technicznych na Wydziale Elektrycznym Politechniki Łódzkiej, a w 1991 roku doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie elektrotechniki o specjalności maszyny elektryczne na podstawie rozprawy Modelowanie pól magnetycznych i elektrycznych trójwymiarowych metodą różnic skończonych z wykorzystaniem szybkich procesorów obliczeniowych.

Następnie został mianowany na stanowisko profesora nadzwyczajnego Wyższej Szkoły Inżynieryjnej w Opolu. W 2003 roku uzyskał tytuł profesora nauk technicznych, a w 2006 roku został profesorem zwyczajnym na Politechnice Opolskiej.

Pełnił liczne funkcje organizacyjne na Politechnice Opolskiej, m.in. od 1996 roku zasiada w Komisji Nauki Senatu PO, kierownika Zespołu Pól Elektromagnetycznych i Transformatorów (1995–2005) i następnie kierownika Zakładu Maszyn Elektrycznych PO (od 2005). W 2005–2008 pełnił funkcję prodziekana ds. nauki Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Informatyki PO, a od 2008 do 2016 był dziekanem tego wydziału. Od 2016 roku pełni obowiązki prorektora ds. nauki PO. W latach 2002–2004 pracował na część etatu w Politechnice Wrocławskiej.

Jest członkiem prestiżowych instytucji naukowych i korporacji, takich jak Sekcja Maszyn Elektrycznych i Transformatorów PAN, Komisja Elektroniki Oddziału Katowickiego PAN, Societas Humboldtiana Polonorum Oddział we Wrocławiu, Polskie Towarzystwo Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej, Polskie Towarzystwo Zastosowań Elektromagnetyzmu i Stowarzyszenie Elektryków Polskich. Za swoją działalność był odznaczany m.in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi oraz Odznaką Honorową Za zasługi dla Województwa Opolskiego.

W dorobku naukowym zajmuje się analizą zjawisk elektromagnetycznych w przetwornikach elektromechanicznych i transformatorach, w tym analizą drgań i hałasów, analizą pól elektromagnetycznych i elektrycznych, a także modelowaniem pól magnetycznych i konstrukcji silników tarczowych wzbudzanych magnesami trwałymi i silników SRM. W ramach badań powstały prace doktorskie, cykl publikacji i dwie monografie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uzyskanie tytułu doktora nauk technicznych (1985) na Wydziale Elektrycznym Politechniki Łódzkiej.
Uzyskanie tytułu doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie elektrotechniki (1991) na Politechnice Łódzkiej.
Nadanie tytułu profesora nauk technicznych (2003).
Nadanie tytułu profesora zwyczajnego na Politechnice Opolskiej (2006).
Dziekan Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Informatyki PO (2005–2008).

Ciekawostki

Od 2016 roku pełni obowiązki prorektora ds. nauki Politechniki Opolskiej.
Od 1996 roku zasiada w Komisji Nauki Senatu PO.
W latach 2002–2004 pracował na część etatu w Politechnice Wrocławskiej.

Udostępnij