Maria Dąbrowska-Szata
Biografia
Maria Dąbrowska-Szata urodziła się 31 grudnia 1946 r. w Opolu. Po ukończeniu Wydziału Elektroniki Politechniki Wrocławskiej (dyplom magistra inżyniera elektronika, 1970) kontynuowała karierę naukową na macierzystej uczelni.
Uzyskała tytuł doktora nauk technicznych (elektronika) w 1978 r. w Instytucie Technologii Elektronowej PWr po obronie pracy pt. Badanie powierzchni krzemu przy użyciu metod elektronograficznych. Habilitację nauk technicznych (elektronika) uzyskała w 2000 r. na Wydziale Elektroniki PWr przedstawiając monografię Dyfrakcja odbiciowa elektronów o dużej energii w badaniach powierzchni ciała stałego. W 2007 r. została mianowana na stanowisko profesora nadzwyczajnego. Tytuł naukowy profesora nauk technicznych otrzymała w 2010 r.
Profesor Katedry Zaawansowanych Technik Elektronicznych na Wydziale Elektroniki Mikrosystemów i Fotoniki PWr. Prowadziła również wykłady oraz interdyscyplinarne seminarium Elektronika i optoelektronika dla doktorantów PWr. Była autorką lub współautorką 120 prac, w tym 80 publikacji z zakresu fizycznej i fizykochemicznej charakteryzacji powierzchni półprzewodników, mikroskopii elektronowej, fizyki defektów strukturalnych, spektroskopii głębokich poziomów (DLTS) w strukturach półprzewodnikowych oraz modelowania właściwości elektronowych półprzewodników pod kątem inżynierii pasma zabronionego. Wypromowała 2 doktorów, była recenzentką 1 rozprawy habilitacyjnej i 4 rozpraw doktorskich, opracowała opinię na stanowisko profesora nadzwyczajnego oraz recenzję monografii habilitacyjnej.
Na uczelni była m.in. pełnomocnikiem dziekan ds. praktyk studenckich, wiceprzewodniczącą Uczelnianej Komisji Dyscyplinarnej ds. Nauczycieli Akademickich, przewodniczącą Wydziałowej Komisji Wyborczej i kierownikiem Wydziałowych Studiów Doktoranckich, członkiem Komisji ds. Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich w zakresie materiałów funkcjonalnych oraz członkiem Komisji Odwoławczej ds. Studiów Doktorackich w Politechnice Wrocławskiej. 30 września 2019 r. przeszła na emeryturę.
Pracowała w Laboratorium Spektroskopii Fizycznej na Uniwersytecie w Grenoble jako stypendystka rządu francuskiego (1984), odbyła również 3 krótkoterminowe staże w zakresie mikroskopii elektronowej na uniwersytetach w Salzburgu (1989), Eindhoven (1992) i Münster (1996).
Pochowana 8 grudnia 2025 r. na cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu (pole 32-22-24).