Józef Cyppek
Biografia
Józef Cyppek urodził się 20 sierpnia 1895 roku w Opolu, wówczas należącym do Cesarstwa Niemieckiego. Jego matką była Polka Jadwiga Śliwa, ojcem zaś Niemiec o tym samym imieniu i nazwisku. Miał dwóch synów. Po wybuchu I wojny światowej pracował jako ślusarz i od 1915 roku służył w armii, gdzie otrzymał dwa odznaczenia. W 1917 roku doznał ciężkich obrażeń i amputowano mu prawą nogę; po zabiegu spędził dwa lata w szpitalach, a następnie korzystał z protezy. W późniejszym okresie wstąpił do Komunistycznej Partii Niemiec.
Po śmierci pierwszej żony poślubił Helgę, znaną w jego środowisku jako Margarita. Helga była pielęgniarką i prostytutką, za co trafiła do więzienia. Cyppek z zawodu był ślusarzem i od wybuchu I wojny światowej pracował w zawodzie na kolei. W marcu 1952 roku przeprowadził się do Szczecina; chciał wyjechać do Niemiec, lecz polskie władze nie wyraziły zgody ze względu na jego korzenie oraz wykształcenie. Wydano mu nowe dokumenty, w których jego imię i nazwisko zostało spolszczone na Józef Cyppek. Mieszkał w domu przy ulicy Wilsona 7 (ob. Niemierzyńska 7) w Niebuszewie, zajmował mieszkanie na parterze.
Później opisano, że 11 września 1952 roku 25-letni Józef Jarosz, sąsiad Cyppka, powrócił do mieszkania i zastał nieobecną żonę Irene Jarosz. W trakcie dochodzenia Cyppek zeznał, że głowę utopił w jeziorze Rusałka; twierdził, że Irena chciała pożyczyć od niego mąkę i zaproponował jej stosunek, po czym miał ją zabić młotkiem. Przyznał się do poćwiartowania zwłok. W trakcie śledztwa milicjanci znaleźli w mieszkaniu odzież nie należącą do Irene oraz książkę medyczną w języku niemieckim.
Proces prowadzono w trybie doraźnym. 17 września 1952 roku Cyppek został skazany na karę śmierci przez powieszenie. Prośba o ułaskawienie została odrzucona, a on sam został powieszony 3 listopada 1952 roku o godzinie 17:45. Pochowano go potajemnie na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie, w grobie numer 5.
W latach późniejszych jego mieszkanie długo pozostawało puste; w 2021 roku na kamienicy przy ulicy Niemierzyńskiej 7 pojawiła się tablica pamiątkowa, według mediów zawieszona nielegalnie. Historia Rzeźnika z Niebuszewa stała się inspiracją dla licznych twórców – powstały filmy, książki i audycje.
W kulturze pojawiają się także liczne odniesienia do tej postaci, a jej historia była inspiracją m.in. do filmów, książek i podcastów.