Carl Adalbert Herrmann
Biografia
Carl Adalbert Herrmann urodził się 24 kwietnia 1791 w Opolu jako Carolus Ignatius Albertus Hermann. Był synem Ignatza Herrmanna, kominiarza, który później objął stanowisko skarbnika miejskiego. Aby nauczyć się malarstwa, wyjechał do Pragi, gdzie uczył się u Josepha Berglera, a następnie kontynuował naukę w Dreźnie w Hochschule für Bildende Künste Dresden, pod kierunkiem Moritza von Rettscha.
Od 1814 r. ponownie zamieszkał w rodzinnych Opolu. Dzięki stypendium rządu pruskiego, od jesieni 1817 do wiosny 1820, przebywał we Włoszech, głównie w Rzymie, studiując tamtejsze dzieła malarskie i wiążąc się z nazareńcami, w tym z Johannem Overbeckiem. Po powrocie do Opola pracował jako artysta malarz, ale z powodu małej liczby zamówień został w 1826 r. zmuszony do przeprowadzki do Wrocławia, gdzie przez szereg lat także miał trudności z utrzymaniem się.
W 1834 r. otrzymał posadę nauczyciela rysunku w dwóch wrocławskich gimnazjach: św. Elżbiety i św. Marii Magdaleny. W 1836 r. został profesorem gimnazjalnym. Był jednym z założycieli Breslauer Künstler-Verein (Wrocławskiego Stowarzyszenia Artystów) i organizatorem wielu wystaw wrocławskich malarzy.
We wrześniu 1820 ożenił się z Johanną z d. Jackel; mieli córki Marię i Annę.
Specjalizował się w portretach (pozował mu m.in. papież Pius VII), a także w kopiowaniu dzieł słynnych dawnych włoskich malarzy, w tym Rafaela. Malował również obrazy o tematyce religijnej. W latach 1815-1834 prowadził dziennik, współcześnie przechowywany w Archiwum Państwowym w Opolu, jego część pod tytułem Carla Herrmanna zbiór receptur różnych, archiwum wydano w 2019 r.
Dzieła Herrmanna znajdują się w kolekcjach Muzeum Narodowego we Wrocławiu (rysunek Martwa natura z saganem i warząchwią, 1818), Muzeum Archidiecezjalnego we Wrocławiu, Biblioteki Narodowej, Muzeum Śląska Opolskiego (rysunek Portret ojca artysty, 1823), a także w katedrze opolskiej (obraz Koronacja Najświętszej Maryi Panny, 1828) i w kościele św. Jana Chrzciciela w Cieplicach-Zdroju. Kopia Rafaela Madonna Tempi pędzla Herrmanna, namalowana przed 1830, znajduje się w Nowej Oranżerii w Poczdamie, a Portret rodziny Engel z 1832 w zbiorach berlińskiego Niemieckiego Muzeum Historycznego.